Τη Μαριάμ με το μαγικό άγγιγμα τη γνώρισα απρόσμενα ένα απόγευμα.Σε μια εποχή που είχα πειστεί πως παρά τη μεγάλη επιθυμία μου να μάθω ανατολίτικο χορό, η μαθητεία μου σε ένα άλλο περιβάλλον, μου είχε «αποδείξει» πως απλώς δεν το είχα! Έτσι απογοητευμένη, είχα εγκαταλείψει τις προσπάθειές μου. Όμως, «έλα και θα δεις είναι απλά απίστευτη», μου είχε πει τότε ακριβώς μια φίλη που γνώριζε τη Μαριάμ καλύτερα και μου είχε μιλήσει γι’ αυτήν. Κάπως έτσι πήγα και κάπως έτσι έκανα το πρώτο introducing μάθημα μαζί της. Πριν ακόμα τελειώσει είχα καταλάβει πόσο λάθος «περιπλανιόμουν» όλο το προηγούμενη διάστημα. Πριν ακόμα το τελευταίο λίκνισμα είχα αποφασίσει πως η Μαριάμ θα ήταν στο εξής και δια παντός η μοναδική Δασκάλα μου. Γιατί η Μαριάμ ξέρει πώς να παίρνει το σώμα σου και να το λικνίζει.Δεν έχει σημασία πώς είναι το κορμί σου ή ποια είναι είναι ηλικία του. Γιατί εκείνη αναγνωρίζει πως είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο σε αυτό τον κόσμο και ξέρει πώς να το «κουρδίζει» σαν σπάνιο μουσικό όργανο – με τόση μαεστρία και αποτελεσματικότητα που γρήγορα εκείνο αποδίδει κι αντηχεί την ξεχωριστή, κατά δική του μουσική. Μια μουσική γυναικεία, γεμάτη από τις πιο θηλυκές κινήσεις. Αλλάζει το σώμα του, γεμίζει νότες κι έπειτα ακόμα και οι πιο απλές και καθημερινές σου κινήσεις αποκτούν έναν ρυθμό εξωτικό, μαγικής Ανατολής, που ευωδιάζει σμύρνα και λιβάνι. Έκτοτε, μου αρέσει να λέω παντού και να το εννοώ πως ακόμα και το σήμα για να σταματήσει ένα λεωφορείο το κάνω με χάρη ανατολίτικη. Και ξέρετε κάτι; Με αυτήν τη χάρη, με αυτόν το γοφό «τον ωραιότερο του κόσμου», όπως της αρέσει να αποκαλεί το γοφό της καθεμιάς μας, έχω δει τον κόσμο γύρω μου να αλλάζει, να χαμογελά. Κι αυτό εγώ το λέω σπουδαίο πράγμα. Να σε διδάσκει κάποιος όχι μόνο πώς να κινείσαι, πώς να χορεύεις, πώς να μαλακώνεις το σώμα σου, αλλά και πώς να χαρίζεις χαμόγελα και να γλυκαίνεις τα πρόσωπα. Σε ευχαριστώ Μαριάμ!
